Katechizm Światła

Film „Kumare. Guru dla każdego” opowiada historię ciekawego eksperymentu społecznego. Pewien Amerykanin pochodzenia indyjskiego był zaniepokojony zwiększającą się popularnością ruchu New Age. Pomyślał, że chciałby coś zrobić, aby zweryfikować, na czym to zjawisko polega. Przywdział antyczny strój, zapuścił włosy i brodę i przyjął charakterystyczny pseudonim – wszystko w celu stworzenia wrażenia osoby o głębokiej wiedzy duchowej. Udając hinduskiego guru, osiągnął niemałą popularność i uzyskał realny wpływ na pozytywne zmiany w życiu osób, które spędziły z nim najwięcej czasu i oddały mu najwięcej pieniędzy. Dowodząc, że oddziaływanie religijne to nic innego jak pogłębiona relacja interpersonalna i nie trzeba się doszukiwać w nim paranormalnych zjawisk. Zachodzi jednak pewna wątpliwość, czy Kumare sprzedawał rzeczywiście te wartości, o których mówił: pewność siebie, szacunek do własnej indywidualności, wiarę we własny potencjał rozwojowy. Czyli to wszystko, czego nie dostarcza w wystarczającym zakresie zinstytucjonalizowane chrześcijaństwo, a co, według wielu, może być propagowane w oderwaniu od wiary w zjawiska paranormalne, istnienie duszy czy życie pozagrobowe. Read the rest of this entry »

Współczesny świat stwarza młodym ludziom wiele możliwości, ale stawia też wiele wyzwań. Zmieniające się warunki funkcjonowania intelektualnego, społecznego i ekonomicznego są przyczyną wielu problemów, którym stawiać czoło musi społeczeństwo jako całość. Z tego założenia wychodzi projekt „Depopulacja – czas na zmiany na opolskim rynku pracy” współtworzony przez Centrum im. Adama Smitha, oferując kompleksowe reformy edukacji, oświaty, opieki zdrowotnej i gospodarki. Read the rest of this entry »

Zagłębiłem się ostatnio w polemikę pomiędzy Stowarzyszeniem KoLiber a Partią Libertariańską. Maciej Dudek, przedstawiciel wyżej wymienionej partii, napisał artykuł wyrażający jego stosunek wobec ideologii konserwatywno-liberalnej, na co odpowiedzieli przedstawiciele władz „Kolibra”: Seweryn Szwarocki i Marcin Chmielowski. Polemiki te doczekały się odpowiedzi ze strony Macieja Dudka i Jacka Sierpińskiego. Read the rest of this entry »

Boże narodzenie to czas nagromadzenia w ludzkich umysłach wszelkiego rodzaju pozytywnych emocji, dążeń do osiągnięcia większej spójności społecznej, silniejszych więzi rodzinnych. Z drugiej strony, świąteczne poruszenie dusz ma charakter wybitnie sezonowy. Cóż zrobić, aby świąteczny nastrój gościł w naszych sercach przez cały rok? Read the rest of this entry »

Ostatnio, dzięki obecności na wykładzie doktora Michaela Jonesa, autora książki „Libido Dominandii. Seks jako narzędzie kontroli społecznej”, poznałem stanowisko katolickiej teologii politycznej w temacie pornografii. Wielce mnie to zainspirowało i skłoniło do dość fundamentalnych rozważań na temat losów świata, jak to mi się często zdarza. Read the rest of this entry »

Muszę przyznać, że rozpoczynając tworzenie ideologii prakseologicznego humanizmu, popełniłem kardynalny błąd. Szeroko i szczegółowo omówiłem, w jaki sposób niedostosowanie do nowoczesności dzieli mężczyzn. Kobiety omówiłem krótko, uznając, że nie mam zbyt wiele ważnych rzeczy do powiedzenia w tym temacie, wszak nie jestem kobietą. Mimo wszystko, świat, a ten blog w szczególności, nie może czekać na jakąś Dobrze Urodzoną, która nagle się pojawi i uzupełni w prakseologicznym humanizmie braki, które ten bezsprzecznie posiada. Omówmy zatem problemy kobiet i odnieśmy się do współczesnych alternatywnych interpretacji problemu współczesnej kobiecości – feministycznej, konserwatywnej i liberalnej. Read the rest of this entry »

Zakończył się kolejny Marsz Niepodległości – warszawska manifestacja, która ma na celu popularyzację poczucia solidarności narodowej i odpowiedzialności za losy swojego kraju. Czy obecna forma marszu w możliwie najlepszy sposób służy temu celowi? Mam bardzo poważne wątpliwości co do tego, czy służy mu w ogóle. Read the rest of this entry »

Gazeta Wyborcza opublikowała list czytelniczki, podobno uczennicy liceum, w którym pojawia się wielki moralny niepokój autorki dotyczący formy i treści lekcji religii. Nie dziwię się temu. Religia w liceum ma w teorii pełnić formę humanistycznej inspiracji dla ludzi żyjących w zdehumanizowanym świecie, natomiast w rzeczywistości utrwala zacofane postawy intelektualne, nie proponując wiele w zamian tym z uczniów, którzy to zacofanie dostrzegają. Read the rest of this entry »